De Terry White Band bestaat uit de volgende muzikanten:

Danny Berkelie – Pedalsteelguitar

Tot zijn 17e jaar had Danny niet het idee dat hij iets in de muziek ging doen. Zijn ouwe heer had inmiddels een 2e steelgitaar aangeschaft en hij gaf Danny de gelegenheid om op zijn oude steelgitaar te spelen.Toen werd hij besmet met het steelgitaarvirus en kon zich geen ander instrument voorstellen waarop hij definitief zou gaan spelen. Even later kocht hij een Framus 2000 dubbelneck steelgitaar. Daar heeft hij heel wat jaartjes op gespeeld.
Na een familieband te hebben gehad heeft Danny van 1980 tot 1990 met een band uit Bergen op Zoom als vaste steelgitarist opgetreden. Deze band heette: “MIDNIGHT SPECIAL” olv Ed Brodie waar hij nu nog steeds contact mee heeft. Helaas moest hij deze band opgeven om gezondheidsredenen en heeft na zijn ziekte alleen nog maar gewerkt aan zijn gezondheid, maar intussen bleef hij wel oefenen op de steelgitaar. Dus het is hem al die jaren toch in ’t bloed gebleven.
Na 7 jaar kreeg hij weer de muzikale kriebels en is toen gaan freelancen. Het langst heeft hij dat gedaan met een orkest genaamd “PAPERHEARTS” olv Boy Zwart. Helaas is deze band ook ter ziele gegaan. Maar door deze band is Danny wel in contact gekomen met Dixie Aces waarvan hij met veel plezier ook weer 10 jaar deel van mocht uitmaken. Want zoals bekend is Dixie Aces per 31 Juli 2010 ontbonden. Dat was toch wel even een klap in z’n gezicht. Hierop heeft Danny, Ger en Wout gevraagd of ze door wilden gaan met hem. Het antwoord daarop was kort maar krachtig “JA”. Dus moesten er muzikanten gezocht worden. Die hadden ze vrij snel gevonden. Eppo Franken(leadgitaar) en Frank Smith(basgitaar). Beide jongens hebben deel uitgemaakt van de fomatie “HEARTBROKE”.Danny speelt zelf op akoestische gitaar wanneer hij geen steelgitaar hoeft te spelen.

Eppo Franken – leadgitaar

De in Rotterdam geboren Eppo Franken wierp zich in eerste instantie op als drummer. Zo kwam het dat hij in 1979 als drummer in diverse bekende en minder bekende bandjes speelde.
Een bekende band in die tijd was: “First Aid”. De band werd door de inmiddels overleden Alfred Lagarde steevast aangekondigd als de jongste Rock ‘n Roll band van Nederland bij ieder optreden in het radioprogramma Countdown-Café. Ondertussen werd er naast het drumwerk door Eppo ook veel gitaar gespeeld en enige jaren later besloot Eppo dan ook om zich volledig op de gitaar te storten en dit zijn hoofd instrument te maken. Midden jaren ’80 was Eppo de sologitarist van de hardrockband “Nataraj” uit Dordrecht. Vanaf 1988 heeft Eppo 8 jaar zijn gitaarkunsten vertoond met de top-100 band “Mystery”. Midden jaren negentig raakte Eppo door het countryvirus besmet en kwam hij terecht bij “Heartbroke”. Deze in de countryscene zeer bekende band uit Dordrecht heeft met Eppo 2006 landelijk getoerd en in die tijd zo’n beetje alle grotere countryfestivals aangedaan.
Na deze periode heeft Eppo nog een kleine 2 jaar meegespeeld als sologitarist van de “The Big O band” een Roy Orbison Revivalband. Inmiddels was Eppo ook op andere vlakken de muzikale wereld aan het verkennen en zo kwam hij terecht bij de “Marconi Sound Machine”. Na deze laatste band is het even rustig geweest rond Eppo tot hij via het wereldwijde web in contact kwam met Gerry die hem gevraagd heeft om sologitaar te gaan spelen bij de “Terry White Band”.
Eppo’s gitaarspel is beïnvloed door diverse zeer befaamde mensen, waaronder Ace Frehley (KISS), Ricky Skaggs, Brent Mason (van o.a. Alan Jackson), Brad Paisley en Redd Volkaert (sologitarist van Merle Haggard).
Eppo haalt zijn herkenbare sound uit een Fender Relic ’51 Nocaster (waar maar 4 exemplaren van zijn gedistrubueerd in de Benelux) en een Vintage ’57 Fender Stratocaster. Als versterker gebruikt Eppo 2 Fender Twin Reverb’s en/of een Dr.Z Stang Ray amp.

Frank Smith – basgitaar/backingvocals

Frank Smith is geboren in Indonesië en woont nu in Dordrecht niet ver van Eppo. Hij is al vanaf zijn twaalfde levensjaar actief op muziekgebied. Eerst speelde Frank in diverse Indobands waar zich de liefde voor Country en Rock ’n Roll ontwikkelde.
Het bruiloften – en partijencircuit maakte Frank onveilig met “Williams Food” een feestband met veel soul. Daarna met “Seaside” een allround feestband en alsook met de “The Blackbeats”. “Cresta”, “Non Value” en “Heartbroke” zijn 3 new-countrybands waarin Frank jarenlangde baspartijen voor zijn rekening nam. Jawel “Heartbroke”, dezelfde band waarin Eppo de sologitaar hanteerde!
Na “Heartbroke” heeft Frank tot begin 2010 bij Rock ‘n Roll band “The Rocketeers” de gelederen versterkt met zijn stuwende basgitaar. Als tweede band speelt hij ook nog bij Hawaï band “Pacific Malihini”. Frank’s favoriete muziek is Country in alle leverbare vormen, Rck ‘n Roll, Americana en Roots muziek.

Dick Koopman – slaggitaar

Dick Koopman begon al op zeer jonge leeftijd muziek te maken. Samen met een vriend uit de buurt in de schuur. Als versterker werden oude buizen radio’s gebruikt tot groot ongenoegen van een aantal buurtbewoners. Na deze vroege start speelde Dick door de jaren heen in tal van (allround) coverbands in diverse samenstellingen.
Zijn voorkeur voor country en rock ’n roll is er eigenlijk altijd al geweest, maar pas in 2005 sloot Dick zich aan bij de countryband “Roadhawk” uit Vlissingen met welke hij tot voor kort de Nederlandse podia onveilig maakte. Dick zal zich met onmiddellijke ingang gaan bezighouden met (slag)gitaar partijen bij de Terry White Band en wie weet, gaan we hem ook nog horen zingen.

Wout van Koot – drums/zang

Al heel vroeg in het leven van Wout werd duidelijk dat hij graag ergens op mepte. Gelukkig (voor zijn omgeving) bleken dat trommels te zijn.
Vanaf zijn eerste levensjaar al werd Wout regelmatig gesignaleerd met een trommel om zijn nek of zittend achter een drumstel. Hij was 6 jaar toen hij naar de Tegelse muziekschool ging. Daar kreeg je dan eerst 3 jaar AMV-lessen (algemene muzikale vorming) en in die tijd is nog geprobeerd om Wout te laten studeren op een “echt” instrument. Maar dat is niet gelukt. De drums waren, en zijn, nog steeds helemaal zijn ding.
Al met al heeft hij 12 jaar de muziekschool bezocht. Op 9 jarige leeftijd sloot hij zich aan bij trommel – en fluiterkorps Steyl `61 op aandringen van zijn neef. Hij was 11 toen hij gevraagd werd om te komen trommelen bij blaaskapel “De Piëp” in Tegelen. Op de muziekschool maakte hij deel uit van het “Tegels Slagwerkensemble” en de Big Band van de muziekschool o.l.v. Wim Maas. Met die Big Band heeft Wout in 1976 nog gespeeld op het Northsea Jazzfestival.
Bij die Big Band leerde Wout, Rob Extra kennen met wie hij samen diverse bands en kapellen versterkte. Dit vond Wout nog niet genoeg en met vier vrienden heeft hij toen de band “Quincy” opgericht. Bij “Quincy” heeft Wout 3 jaar basgitaar gespeeld. Na zijn militaire diensttijd kwam Wout bij “Dixie Aces” terecht. Dat was in 1988. Nu, 22 jaar later gaat Wout zich helemaal storten op een nieuw muzikaal avontuur als drummer bij de Terry White Band.

Gerry van Koot – zang

Al op zeer jeugdige leeftijd zong de pittige Maastrichtse al alle liedjes op de radio mee. Op 15 jarige leeftijd heeft zij met enig tegenstribbelen voor het eerst een podium beklommen. Zonder haar medeweten hadden een paar vrienden Gerry opgegeven voor een talentenjacht. En ja hoor, ze won de eerste prijs. Daarna is alles in een stroomversnelling geraakt.Op 17 jarige leeftijd heeft ze een singletje opgenomen bij een Belgische platenlabel. Dat werd gedaan onder de naam “Chantalle”. De A kant was een gemoderniseerde versie van de wereldhit “Sacramento” orgineel uitgebracht door de Schotse groep “Middle of the Road”. 2 jaar later nam ze een single op met 2 eigen nummers bij een Nederlandse maatschappij. Op de A-kant stond “Take me to the party” en op de B-kant de ballad “My aching heart”.
Het werd tijd voor een nieuwe artiesten naam. Al snel kwam men met de naam “Terry White”. Dat lag toch wat lekkerder in het gehoor. 1987 begon met een TV-optreden in Henny Huisman’s soundmixshow. Ze is tot de halve finale gekomen met een vertolking van het nummer “D.I.V.O.R.C.E” van een van haar grote voorbeelden, Tammy Wynette. Rond diezelfde tijd werd ze tijdens de Limburgse soundmix kampioenschappen door Louis Smeets gespot en uitgenodigd om eens naar de repetitie te komen van zijn band, toen nog “The Aces”.
In 1988 kregen “The Aces” een nieuwe drummer. Vonken en drumsticks vlogen in het rond en 3 jaar later is Gerry met Wout getrouwd. “The Aces” werden “Dixie Aces” en 23 jaar, en een hele hoop liefde en leed, later valt het doek voor“Dixie Aces”. Thuis zitten is geen optie dus al snel wordt besloten om een nieuwe band op te richten. Omdat Gerry onder de naam Terry White 4 CD’s opgenomen heeft, bedacht Den (steelgitarist) de naam “Terry White Band”. Een prima naam vond de rest van de band. Hoewel Gerry er toch nog even aan wennen moet.